Gewoon eerlijk & betrouwbaar

De blogs

____________________________________________________________________________________________________

Wouda’s Wondere Wereld

“De opleiding van onze blogmatser was geen groots succes, hij zat op een school met zwak begaafde leraren”

____________________________________________________________________________________________________

Sinterklaas, wie kent die onzin niet?  (blog nr.9 / november 2017)

Ik vind het sinterklaasfeest eigenlijk geen leuk feest. Toch vind ik het niet erg als het behouden blijft. Het is namelijk de enige leugen die ontkracht wordt als je een jaar of 8 bent, terwijl alle andere leugens die je dan al verteld zijn niet ontkracht worden en deze dus je hele leven blijven achtervolgen. Het zou een mooi leermoment voor het kind kunnen zijn.

Dan het door iedereen vertelde verhaal. De Sint rijdt op een paard over het dak (?), terwijl de (zwarte) Piet door de schoonsteen gaat om pakjes af te leveren (?). De wat modernere versie is nog onwaarschijnlijker, dat Piet door de verwarmingsbuis gaat (?) en tegenwoordig zal hij wel door de vloerverwarming gaan(?). Kinderen zetten daar hun vraagtekens bij, maar ouders blijven volharden dat dit zo gaat. Volgens mij is dit liegen tegen je kinderen.

Bovendien komt de bejaarde Sinterklaas in de winter naar Nederland (waar het steenkoud is!) uit Spanje (waar het lekker weer is!). Geen trekvogel of menselijke overwinteraar haalt het in zijn hoofd om het zo te doen. Bovendien is (behalve een goed pak slaag) de ergste straf, dat je (weliswaar in een zak) vanuit het koude Nederland naar het lekker warme Spanje mee moet. Lijkt me net zo iets als een misdadiger naar Centre Parcs sturen voor zijn straf i.p.v. de gevangenis. Wat een waanzin!

Het is één grote leugen en ook nog een hele slechte. Kinderen trappen er echter in, omdat ze denken dat hun ouders, kinderopvang en scholen niet tegen ze zullen liegen. Het is voor hun niet te bevatten dat iedereen liegt en toch is het zo. Eigenlijk wordt ze geleerd dat je moet liegen als de rest het ook doet en geen vraagtekens moet stellen bij de algemene opinie. Echter het sinterklaasfeest heeft een fantastisch leermoment als je ongeveer 8 jaar bent. Het blijkt een verzinsel te zijn. Gefopt!

Eigenlijk zou je als kind op dat moment moeten vragen welke leugens er nog meer verteld zijn. Maar de ouders, kinderopvang en de scholen komen ermee weg met de volgende leugen: Sinterklaas is een leugentje om bestwil, maar alle andere dingen die door de ouders, kinderopvang en de scholen worden verteld zijn de waarheid, hoor. Punt uit.

Dan nog iets over de discussie over de Pieten, die volgens mij compleet gestoord is. Vele mensen vinden dat de vrolijke, altijd lachende en zingende zwarte Piet, die kunstjes doet, lekkere dingen geeft aan kinderen en geliefd is bij iedereen wit moeten worden i.p.v. zwart. Moet sinterklaas voortaan dan zwart worden? Omdat het een vervelende man is, die alles over je weet (Big Saint?) en die Piet de opdracht geeft je een pak slaag te geven of je in een zak laat stopen als je iets gedaan hebt wat hij niet leuk vind?

Klinkt behoorlijk racistisch. Bovendien prefereer ik een goede knecht boven een slechte meester. In dienst staan van een ander vind ik een groot goed en veel beter dan iemand anders je wil opdragen. Een mooie balans is natuurlijk altijd het beste.

Waarom zou je trouwens een leugen willen veranderen om het geloofwaardiger of eerlijker te willen maken? Zo zou je ook kunnen vertellen dat het logisch is dat zwarte Piet tegenwoordig wit is, omdat hij door de vloerverwarming kruipt i.p.v. een schoorsteen. Maar wat schiet je er mee op?

Of zou het allemaal toch geen leugen zijn en is het een verhaal dat ons iets duidelijk moet maken, wat eigenlijk verborgen moet blijven?

Wat een wondere wereld…………
Veel wijsheid deze maand en laat je niets wijs maken (vreemd, eigenlijk wil je wel dat iemand je wijs maakt)

De blogmatser

________________________________________________________________________________________________________________________


Een kudde zonder ram is een ramp  (blog nr.8 / september 2017)

Op mijn wandelingen in mijn vakantie in de mooie omgeving van Oldemarkt kwam ik een ram tegen. Hij stond aan de ketting en had verder totaal geen functie. Op dat moment werd het me ineens duidelijk, waarom alles in deze maatschappij zo moeilijk werkt. Er is geen natuurlijke leiding!!! De natuurlijke leider (ram) is vervangen door een herder met honden en dit gebeurd ook overal in onze samenleving.

De gemeenteraad wordt gekozen door het volk, maar de burgemeester wordt benoemd. De provinciale staten worden gekozen, maar de commissaris van de Koning wordt benoemd en bij de regering is dit al niet veel anders. Hierdoor is er geen natuurlijke leider en zal alles onder controle gehouden moeten worden door politie, beveiliging, enz., omdat de mensen zien dat er geen natuurlijke leider is, maar een opgedrongen leider.

Dit geld natuurlijk net zo in de kerk, de politie, de rechtbank, bij sport en eigenlijk overal in onze maatschappij. Natuurlijk kan dit goed gaan, als de benoemde leider ook als natuurlijke leider wordt beschouwd, maar meestal is dit niet het geval. Meer kans tot slagen is er als de ram (de natuurlijke leiders) ontketend worden en hun natuurlijke rol zouden kunnen spelen. Zal nog wel even duren, lijkt me

Wat een wondere wereld…………
Veel wijsheid deze maand, welke ramp je ook overkomt.

De blogmatser

__________________________________________________________________________________________________________________________

Paard en man noemen (blog nr. 7 / augustus 2017)

Stel je komt op een paardenclub en je ziet twee paardenfamilies. Bij de ene familie loopt de hengst trots voorop en neemt hij de leiding. De merrie accepteert dit en zorgt dat de veulentjes netjes in de pas achter hen aan lopen, zodat de familie in complete harmonie is. De merrie leid de veulentjes en zij accepteren haar leiding. Ze krijgen dus een gedegen opleiding, wat leidt tot een goed leven.

Bij de andere familie leidt de merrie de familie en probeert ze ondertussen het land om te ploegen en tegelijk een dressuur te rijden. De hengst loopt lijdend op zijn achterste benen en met zijn staart tussen zijn benen achter haar haar aan en probeert de veulentjes wanhopig onder controle te houden. De veulentjes bepalen waar de weg naartoe zal leiden. Toch lijden ook zij door de puinhoop die de hengst en merrie veroorzaken. De familie is het dus eigenlijk het lijdend voorwerp, terwijl dit (ook taal technisch) het onderwerp moet zijn. Dit alles leidt weer tot grote verwarring

Welke paardenfamilie is volgens jou het meest natuurlijke?

Stel je nu even voor dat je voor hengst, merrie en veulentjes de woorden man, vrouw en kids invult. Gaat het verhaal dan nog steeds op of is dat heel wat anders?

Volgens mij wordt de mensheid door misleiding verleid om te lijden.

Wat een wondere wereld…………
Veel wijsheid deze maand en laat je niet verleiden.

De blogmatser

 ________________________________________________________________________________________________________________________

Waarom je problemen direct op moet oplossen (blog nr.6 / augustus 2017)

Iedereen kent het wel: je hebt een probleem, maar je hebt geen zin, tijd of een ander excuus om het op te lossen. Je laat het probleem dus bestaan. Het onmiddellijke gevolg is een 2e probleem: het zit in je hoofd. Had ik het maar opgelost of wanneer moet ik het wel oplossen. De volgende dag is het probleem er nog steeds, maar je denkt: ik los het later wel op.

Als dit een tijdje zo doorgaat, volgt er een 3e probleem. Je krijgt stress van probleem 1 en 2, omdat het in je hoofd elke dag een groter probleem lijkt. Door de stress is het probleem 1 niet goed meer op te lossen en door de lange duur krijg je er een 4e probleem bij, omdat je er slecht van gaat slapen. Je ligt te piekeren of je slaapt juist heel veel door de ontstane vermoeidheid. Beide dingen lossen de problemen echter niet op.

Als dit een tijdje zo doorgaat ontstaat er een 5e probleem door stress, spanning en slechte slaapgewoontes. Je gaat steeds slechter eten (of veel drinken), waardoor je ziek wordt en dat geeft weer nieuwe problemen. Je kunt je werk en je hobby’s niet meer doen (6e probleem), verblijf in het ziekenhuis (7e probleem), pillen slikken tot je een ons weegt (8e probleem), totaal disfunctioneren (9e probleem) en vaak als laatste ook nog financiële problemen doordat er geen inkomen meer is (10e probleem).

Zou het niet makkelijker zijn om jezelf bij de lurven te grijpen en direct het 1e probleem oplossen als het ontstaat? Simpel toch …………..?

Wat een wondere wereld…………
Veel wijsheid deze maand en los je problemen zo snel mogelijk op.

De blogmatser

________________________________________________________________________________________________________________________

Hoe je jezelf kunt veranderen….. en waarom het een psychiater nooit zal lukken (blog nr.5 / februari 2017)

Zoals een wijs man ooit zei: “de mens lijd het meest, onder het lijden dat hij vreest”

Als mensen in de war zijn en bij een psychiater komen, hebben ze allerlei verschillende problemen, maar volgens mij hebben ze ook één overeenkomst en dat is: ANGST.

De psychiater (of is het Psychi-hater) gaat deze problemen proberen te verbeteren, door de angsten weg te drukken door medicijnen. Het resultaat is dat de patiënt in een verdoofde toestand terecht komt, maar dat de angsten nooit weggenomen worden. Indien de angsten later (en vaak in een ernstigere vorm) terug komen is de enige remedie om de hoeveelheid medicijnen te verhogen of een ander medicijn te proberen. Volgens mij is dit nooit een oplossing, want net als een vervelend kind is ie wel lief als ie slaapt, maar als ie wakker wordt is hij niet te harden.

Volgens mij is de achterliggende gedachte hierachter, dat de mens zo is zoals hij is en dat je hem niet of zeer moeilijk kunt veranderen. Ik denk dat je inderdaad de persoonlijkheid niet kunt veranderen, maar wel het gedrag. De persoonlijkheid ligt namelijk vast, maar het gedrag is aangeleerd.

De ouders waren bang voor onweer, het kind is bang voor onweer. De ouders zijn verlegen, het kind is verlegen. De leraren zijn bang om een eigen mening te geven, de kinderen zijn bang om een eigen mening te geven. Een vriendinnetje is bang voor spinnen, het meisje is ook bang voor spinnen. Aangeleerd gedrag van een ander dus en niet van jezelf.

Om dingen echt op te lossen en dus van je angsten af te komen is een radicale wijziging nodig en dat vergt: MOED. De werkelijk tegenstelling van angst (en dus het tegengif) is geen zorgeloosheid en zelfs geen liefde, maar moed. Door moed kom je namelijk in actie! Het lukt niet om angst te veranderen in moed door prikkels van buitenaf door een psychiater (medicijnen), maar door prikkels van binnenuit om daarna actie te ondernemen.

Angst werkt verlammend en laat alles bij het oude, terwijl moed dingen laat veranderen en zorgt ervoor dat je de kans hebt om het leven naar je hand te zetten i.p.v. afhankelijk te zijn van medicijnen met al hun bijwerkingen. Angst werkt verlammend en moed werkt verlossend.

Stel je ziet een leuke jongen/meisje en je hebt angst om erop af te stappen. Je kunt weggaan en je angst laten winnen en je kunt erop afstappen en de moed hebben om met haar te gaan praten.

Of stel je hebt net een biefstuk gekregen van de ober en hij is iets te rauw volgens jou. Je kunt het rauwe stuk vlees wat je niet lust opeten (angst) of het stuk vlees vriendelijk terugsturen om het wat langer te laten bakken (moed).

De grootste valkuil hierbij is om door te slaan en overmoedig te worden. Dit leid meestal tot falen en het terugkomen van allerlei angsten.

Ik zeg dan ook: “De mens put het meeste moed uit de dingen die hij doet” of “wat de mens het meeste haat is de dingen die hij laat”

Wat een wondere wereld…………
Veel wijsheid deze maand en hou er de moed in.

De blogmatser

___________________________________________________________________________________________________________

Aanslag …………. (blog nr. 4 / mei 2016)

Mijn verhuizing naar Oldemarkt heeft een behoorlijke aanslag op mijn tijd en energie gepleegd. Hierdoor heb ik de afgelopen maanden geen tijd en geen puf gehad om een blog te schrijven. De komende maanden wil ik weer proberen om elke maand een blog te schrijven. Maar nu ik het heb toch over een aanslag heb, wil ik het graag over het volgende gerucht hebben

Deze week ben ik heel erg geschrokken, want in de wandelgangen hoorde ik het gerucht dat er meerdere aanslagen zouden zijn gepleegd in Nederland. Het zou zijn gedaan door een zeer goed georganiseerde bende, die in alle delen van de samenleving en economie is geïnfiltreerd. Simultaan zouden ze diverse aanslagen hebben georganiseerd en ook nog de intentie hebben om vele andere aanslagen te plegen. Dat klonk niet best.

De leider van de bende zou deze week nog tegen een rivaliserende bende hebben gezegd, dat zijn opmerkingen “gelul” waren. Als er maar geen bende oorlog uitbreekt met drive-by shootings en andere gewelddadige excessen. Al Capone in de polder. De rivaliserende bendes zouden bovendien in het verleden ook al diverse aanslagen hebben gepleegd.

Gelukkig bleek het om diverse BELASTING-aanslagen te gaan. Helaas worden deze aanslagen nooit van tevoren verijdeld. Zelfs kalkaanslag moet achteraf verwijderd worden.

Wat een wondere wereld…………
Veel wijsheid deze maand en raak niet te veel aangeslagen

De blogmatser

 

______________________________________________________________________________________________________

Mijn eigen grenzen stellen (blog nr.3 / jan 2016)

Ik heb altijd gevonden, dat je rekening moet houden met andermans grenzen en dat iemand die dat niet deed egoïstisch en kortzichtig was. Nou vind ik dat nog steeds, maar na een opmerking van een man op een feestje, moet ik hier toch nog wat aan toegevoegen. IEMAND DIE DE GRENZEN VAN EEN ANDER KENT en er toch geen rekening mee houdt, is egoïstisch en kortzichtig.

Wat werd en nu precies gezegd, waardoor het me (eindelijk) allemaal duidelijk werd? De zin was: “Als ik wat doe en een ander heeft daar last van, dan is dat zijn of haar probleem”. Dit sloeg bij mij in als een bom. Ik wist niet wat ik hoorde en ik vond hem de ultieme egoïst. Dit kon toch niet waar zijn?

De weken en maanden verstreken en gaandeweg kwam bij mij het besef, dat hoewel ik heel anders in elkaar steek. de man eigenlijk helemaal gelijk had. Als iemand over mijn grenzen gaat, is dat niet zijn of haar probleem, maar de MIJNE omdat ik dat tolereer.

Ik moet op tijd aangeven als iemand over mijn grenzen heen gaat en dat al helemaal in het begin aangeven! Dat voorkomt een heleboel frustraties en woede op de lange termijn. Dan hoef ik dit aan het einde niet met een woede uitbarsting recht te zetten, want ik had het al veel eerder in de kiem kunnen smoren. IK MOET MIJN GRENZEN AANGEVEN, zodat een ander weet waar die liggen en er dan rekening mee kan houden.

Ik zal het proberen duidelijk te maken aan de hand van enkel voorbeelden, waarvan enkele vast wel bekend voor komen:

  • Nadat de kat al 3x eten heeft gehad, schooit hij voor een vierde maal om eten.
  • Net zoals elke avond jengelen de kinderen weer door een favoriet TV programma heen, zodat je weer het leukste gedeelte mist.
  • Hoewel je eigenlijk helemaal geen spruitjes lust, krijg je ze deze week voor de tweede keer van je partner.
  • Je baas laat je het onkruid wieden, terwijl dat helemaal niet bij je functie hoort.
  • Een klant vindt dat de volgende dag monteurs in München moeten staan, wat eigenlijk helemaal niet kan.
  • De overheid komt met de zoveelste belasting, terwijl je die niet kan betalen.

Allemaal voorbeelden waarbij mensen of dieren steeds weer over mijn grenzen heen gaan. Dit doen ze vaak niet bewust (hoewel je dat bij de overheid af kan vragen), maar omdat ik geen duidelijke grenzen stel. Doe ik dat wel en ze gaan nog steeds over mijn grenzen, dan MOET IK DAT DIRECT ZEGGEN om later een hoop problemen te voorkomen. Doe ik dat niet, dan moet ik verder niet zeuren.

Wat een wondere wereld…………

Veel wijsheid deze maand en zeg op tijd wat je denkt.

De blogmatser

______________________________________________________________________________________________

Waarom kinderen liever achter de computer zitten (nr.2 / dec 2015)

Stel je bent 10 jaar en je wilt lekker scheuren in een vet coole auto en je hebt 2 opties.

Optie 1 “De wereld waarin wij leven”.

Je gaat tot je 18e jaar naar school om te leren lezen en schrijven om het schriftelijke rijexamen te kunnen afleggen. Nadat je tot  je 16e jaar hebt moeten wachten mag je eindelijk het schriftelijke rijexamen doen, wat je betaald van je baantje als vakkenvuller bij de plaatselijke supermarkt. Daarna werk je vele avonden over om te sparen voor je rijlessen. Nadat je deze lessen hebt gevolgd, neem je nog een extra baantje om het rijexamen te kunnen betalen. Als je eindelijk voldoende geld hebt gespaard, doe je rijexamen en met een beetje mazzel slaag je in één keer. Je hebt je rijbewijs.

Hierna doe je examen op school en daarna probeer je een baan te krijgen om de eerste auto mee te betalen. Als je 20 jaar bent, heb eindelijk genoeg geld om je eerste sjoemeldiesel te kopen en ben je klaar voor de eerste rit. Je start de motor en je scheurt weg. Na 100 meter kom je de eerste rotonde tegen en in de eerste kilometer zitten minstens 5 verkeersdrempels, die de snelheid ernstig beperken. Nadat je eindelijk een leuk landweggetje hebt gevonden, blijkt de maximum snelheid 60km te zijn. Maar je laat je de pret niet bederven en scheurt met een lekker snelheid door de bochten. Eindelijk de vrijheid en de sensatie waar je op je 10e jaar zo van droomde. Je geluk kan niet op.

Maar dan valt na een week je eerste brief van het CJIB op de mat. Een boete van € 150,00 voor te hard rijden. Dit slaat in als een bom. Hoewel je best een goede baan hebt, is dit toch wel erg veel geld, aangezien je ook nog eens wegenbelasting, accijnzen, parkeergeld en een verzekering moet betalen. Je besluit een extra baan als pizzakoerier te nemen om al deze kosten te betalen. Met de grootste moeite lukt dit, maar de tijd en de puf om in de auto te rijden heb je eigenlijk niet meer.

Optie 2 “De computerwereld”

Je gaat achter je computer zitten en gaat naar je favoriete website. Je kiest het coolste model auto, de vetste kleur en de mooiste spoiler en velgen. Je kiest het circuit van je dromen en na 2 minuten scheur je weg zonder beperkingen.

Welke optie zou jij kiezen als je 10 bent?

Wat een wondere wereld…………..

 

Veel wijsheid deze maand en scheur er maar lekker op los (op de computer).

De blogmatser

 

PS. Je kunt trouwens beter voor de computer gaan zitten dan er achter, want dan zie je niet erg veel.

____________________________________________________________________________________

Tijd en geld (blog nr. 1 / nov 2015)

Hoewel GELD tegenwoordig vrijwel uitsluitend de eenheid is waarin welvaart of rijkdom wordt gemeten, denk ik dat de werkelijk belangrijke rekeneenheid TIJD is. Er wordt gezegd dat tijd geld is, maar eigenlijk is tijd veel meer waard dan geld. Aan de hand van drie voorbeelden wil ik dit verduidelijken.

  1. Een overvaller vraagt: “Je geld of je leven”. Wat kies je? Volgens mij kiest iedereen voor zijn leven en verkiest dus tijd boven geld.
  2. Als je een lichte vergrijp hebt gepleegd, krijg je een boete (geld). Bij een zwaarder vergrijp krijg je een gevangenisstraf ( minder tijd) en de zwaarste straf is de doodstraf (geen enkele tijd). Tijd verliezen is dus erger dan geld verliezen.
  3. Je hebt een hartaanval gehad en de dokter geeft je de keuze tussen een jaar in rijkdom leven of 20 jaar in armoede. De laatste optie klinkt toch een stuk aantrekkelijker. De tijd van leven is dus belangrijker dan de manier waarop.

Uit deze 3 voorbeelden blijkt dat TIJD meer welvaart of rijkdom geeft dan GELD. Als je veel geld wilt verdienen offer je dus je kostbare tijd op om een minder kostbaar iets te bemachtigen (geld). Niet voor niets heet dit dan ook rijkDOM en het tegenovergestelde armMOEDIG.

Als ik een definitie voor welvaart zou moeten geven zou ik dan ook zeggen: Welvaart is beschikbare kwalitijd. Dit is dus de vrije tijd die je hebt en waarin je van je leven kunt genieten en niet de tijd waarin je op apegapen op de bank ligt, omdat je gebroken bent na een dag achter geld aanjagen. Dat is kwantitijd en geen kwalitijd.  Sommige mensen zeggen kwantiteit en kwaliteit, maar volgens mij is dat een verkeerde spelling.

In onze taal zit trouwens al verweven wat echt belangrijk is. Als je ergens veel energie in gezet hebt, zeggen we niet voor niets dat we er veel kostbare tijd in gestoken hebben en als het lang duurt kost het je heel veel tijd. De tijd dat we achter geld aanjagen is dus eigenlijk negativitijd en de tijd dat we van het leven genieten is positivitijd.

Wat een wonderlijke wereld………………

Veel wijsheid deze maand en verspil zo weinig mogelijk kostbare tijd.

De blogmaster